Για τον δικέφαλο αετό

Ιεράρχης της Ελλαδικής Εκκλησίας, εκ των πολύ καλών είναι αλήθεια, εισέρχεται στον περίβολο ενός μικρού μοναστηριού, χαμένου μέσ' στο δάσος. 
Πανηγυρίζει. λίγες οι μοναχές, λίγοι κι οι πιστοί. 
Οι μικρές τoυ καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα. 
Έρχεται ο δεσπότης. Θα χοροστατήσει στην αγρυπνία. Δύο σημαίες κυματίζουν. 
Η Ελληνική και η «Βυζαντινή». Ο δικέφαλος αετός μαύρος σε κίτρινο φόντο. 
Την κοιτάζει ο δεσπότης, την δείχνει και λέει: Αυτό το τέρας τι χρειάζεται; 
Δεν ήταν ώρα γι' απάντηση
.  

                                      (Σε μια ημερήσια κρουαζιέρα στον Βόσπορο)
  

Φθάνουμε εκεί που θα ήθελα να έχω όλους αυτούς που μιλούν για...τέρας. 
Δεξιά μας στην Ασιατική ακτή το Αναντολού Χισάρ, το Κάστρο της Ανατολής. Αριστερά το Ρούμελη Χισάρ. Το κάστρο της χώρας των Ρωμηών. 
Κτίσματα και τα δύο Μωάμεθ του Πορθητού (και του παππού του). 
Με ένα σκοπό να σφίξη όσο μπορούσε περισσότερο τον κλοιό γύρω απ’ την Βασιλεύουσα. Εκεί το μικρό σκάφος σταματά για λίγο.