Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευαγγέλιον Κυριακής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευαγγέλιον Κυριακής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2014

Κυριακή 23-11-2014 Θ΄ Λουκά, Ευαγγ. ανάγνωσμα: Λουκ. ιβ΄ 16-21

Νεοελληνική Απόδοση

Τους είπε μάλιστα την εξής παραβολή: 
Κάποιου πλούσιου ανθρώπου χωράφια έδωσαν πλούσια σοδειά. 
Κι εκείνος σκεφτόταν και έλεγε: τι να κάνω;
Δεν έχω μέρος να συγκεντρώσω τα γεννήματά μου! 
Να τι θα κάνω, είπε. 
Θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και θα χτίσω μεγαλύτερες για να συγκεντρώσω εκεί όλη τη σοδειά μου και τα αγαθά μου. 
Και τότε θα πω στον εαυτό μου: τώρα, έχεις πολλά αγαθά, που αρκούν για χρόνια πολλά. 
Ξεκουράσου, τρώγε, πίνε, διασκέδαζε. 
Τότε του είπε ο Θεός: «ανόητε. 
Αυτή τη νύχτα θα παραδώσεις τη ζωή σου. 
Αυτά λοιπόν που ετοίμασες, σε ποιόν θα ανήκουν;».

Αυτά, λοιπόν, παθαίνει όποιος μαζεύει πρόσκαιρους θησαυρούς και δεν πλουτίζει τον εαυτό του με ό,τι θέλει ο Θεός.
Κυριακή 23-11-2014 
Θ΄ Λουκά, Ευαγγ. ανάγνωσμα: Λουκ. ιβ΄ 16-21

Πρωτότυπο κείμενο
Είπε δε παραβολήν προς αυτούς λέγων• ανθρώπου τινός πλουσίου ευφόρησεν ή χώρα• και διελογίζετο εν εαυτώ λέγων τι ποιήσω, ότι ουκ έχω πού συνάξω τους καρπούς μου; και είπε• τούτο ποιήσω• καθελώ μου τάς αποθήκας και

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014

Ευαγγελιστού Ματθαίου Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ματθ. θ’ 9-13 (16-11-2014)

Η Εκκλησία μας, στις 16 Νοεμβρίου, τιμά την μνήμη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου. Ο Αρχαίος ιστορικός Ιώσιππος προκειμένου να μιλήσει για το κακόφημο για την εποχή εκείνη, επάγγελμα του τελώνη, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Υπάρχουν δύο ειδών θηρία, τα θηρία που ζουν στα βουνά και εννοούσε τα άγρια ζώα, και τα θηρία ζουν στις πόλεις, εννοώντας τους τελώνες

Πρωτότυπο Κείμενο
Τω καιρώ εκείνω, παράγων ο Ιησούς, είδεν άνθρωπον καθήμενον επί το τελώνιον, Ματθαίον λεγόμενον· και λέγει αυτώ· Ακολούθει μοι. Και αναστάς, ηκολούθησεν αυτώ. Και εγένετο αυτού ανακειμένου εν τη οικία, και ιδού, πολλοί τελώναι και αμαρτωλοί ελθόντες συνανέκειντο τω Ιησοῦ, και τοις Μαθηταίς αυτού. Και ιδόντες οι Φαρισαίοι, είπον τοις Μαθηταίς αυτού· Δια τι μετά των τελωνών και αμαρτωλών εσθίει ο Διδάσκαλος υμών;
Ο δε Ιησούς ακούσας, είπεν αυτοίς· 

Φωτογραφία: Ευαγγελιστού Ματθαίου Ευαγγ. Ανάγνωσμα: 
Ματθ. θ’ 9-13 (16-11-2014)

Πρωτότυπο Κείμενο
Τω καιρώ εκείνω, παράγων ο  Ιησούς, είδεν άνθρωπον καθήμενον επί το τελώνιον, Ματθαίον λεγόμενον· και λέγει αυτώ· Ακολούθει μοι. Και αναστάς, ηκολούθησεν αυτώ. Και εγένετο αυτού ανακειμένου εν τη οικία, και ιδού, πολλοί τελώναι και αμαρτωλοί ελθόντες συνανέκειντο τω  Ιησοῦ, και τοις Μαθηταίς αυτού. Και ιδόντες οι Φαρισαίοι, είπον τοις Μαθηταίς αυτού· Δια τι μετά των τελωνών και αμαρτωλών εσθίει ο Διδάσκαλος υμών;
 Ο δε  Ιησούς ακούσας, είπεν αυτοίς· 
Ου χρείαν έχουσιν οι ισχύοντες ιατρού, αλλ  οἱ κακώς έχοντες. Πορευθέντες δε μάθετε τι εστιν.
 Έλεον θέλω, και ου θυσίαν· ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν.

Νεοελληνική Απόδοση
Προχωρώντας ο Ιησούς πιο πέρα, είδε να κάθεται στο τελωνείο ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Ματθαίο, και του λεει: «Ακολού­θησέ με.. Κι εκείνος σηκώθηκε και τον ακολούθησε. Ενώ έτρωγε στο σπίτι, ήρθαν πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί και κάθισαν μαζί με τον Ιησού και τους μαθητές του στο τραπέζι. Όταν το είδαν αυτό οι Φαρισαίοι είπαν στους μαθητές του: 
«Γιατί ο δάσκα­λός σας τρώει με τους τελώνες και τους αμαρτωλούς;» Ο Ιησούς, που το άκουσε, τους είπε: «
Δεν έχουν ανάγκη από γιατρό οι υγιείς αλ­λά οι άρρωστοι. Και πηγαίνετε να μάθετε τι σημαίνει έλεος θέλω και όχι θυσία. Γιατί δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια τους δικαίους αλλά τους αμαρτωλούς».
 Σχολιασμός

Η Εκκλησία μας, στις 16 Νοεμβρίου, τιμά την μνήμη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου. Ο Αρχαίος ιστορικός Ιώσιππος προκειμένου να μιλήσει για το κακόφημο για την εποχή εκείνη, επάγγελμα του τελώνη, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Υπάρχουν δύο ειδών θηρία, τα θηρία που ζουν στα βουνά και εννοούσε τα άγρια ζώα, και τα θηρία ζουν στις πόλεις, εννοώντας τους τελώνες. Ο Κύριος όμως, που επιθυμεί την επιστροφή των πλανεμένων και αμαρτωλών απηύθυνε την κλήση στον Ευαγγελιστή Ματθαίο να τον ακολουθήσει. Ο Ματθαίος αξιοποιώντας την αγάπη του Θεού, σε αυτό το πολύ καθοριστικό για την ζωή του σημείο, εγκατέλειψε τα πάντα αφού προηγουμένως μετανόησε και ακολούθησε τον Χριστό. Η μνημειώδης φράση του Χριστού ότι οι Τελώνες και οι πόρνες θα μας προάγουν στην Βασιλεία του Θεού βρίσκουν την τέλεια εφαρμογή στο πρόσωπο του Ευαγγελιστή Ματθαίου.
Πατέρας του Αποστόλου Ματθαίου ήταν ο Αλφαίος και πριν γίνει μαθητής του Χριστού ονομαζόταν Λευΐς. Συνέγραψε το πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Αιθιοπία, όπου υπέστη μαρτυρικό θάνατο.
Ο Χριστός μετά την κλήση του, του δίδει το όνομα Ματθαίος που σημαίνει Θεόδωρος, δηλαδή, αυτός που είναι δώρο Θεού. Δεν γνωρίζουμε γιατί ο Χριστός του έδωσε αυτό το όνομα. Αξιοσημείωτο δε είναι, ότι ο Μάρκος και ο Λουκάς από σεβασμό προς τον Απόστολο, δεν αναφέρουν το επάγγελμά του, διότι ήταν κακόφημο και μισητό. Στο Ευαγγέλιο όμως που ο ίδιος γράφει, δεν αρνείται την προηγούμενη ζωή του και με αυτό τον τρόπο δείχνει ότι ήταν άνθρωπος μεγάλης ταπείνωσης.
Στην κλήση του Κυρίου «Ακολούθει μοι», υπάκουσε αμέσως, εγκατέλειψε τα πάντα και χωρίς δισταγμό ακολούθησε τον Κύριο. Ανήκε και αυτός στους τελώνες που πλησίαζε ο Κύριος και που οι Φαρισαίοι για να τον κατηγορήσουν τον χαρακτήριζαν φίλο τους. Ο Ματθαίος γνώριζε την Αραμαϊκή γλώσσα αλλά και την Ελληνική και ήταν ασφαλώς λόγω του επαγγέλματός του πλούσιος. Σε αντίθεση με άλλους μαθητές, δεν ανήκε στον κύκλο των μαθητών του Ιωάννου του Προδρόμου. Μετά την κλήση του παραμένει αφανής μέσα στον κύκλο των μαθητών και όταν ζούσε ο Κύριος, αλλά και μετά την Ανάσταση. Αυτή η αφάνεια μαρτυρεί ασφαλώς την ταπεινοφροσύνη του. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρέυς αναφέρει ότι η ζωή του Αποστόλου ήταν σκληρή και ασκητική.
Μετά την Ανάσταση του Κυρίου, ο Ματθαίος, όπως αναφέρουν διάφοροι ιστορικοί, κηρύττει τον Χριστό, περίπου για οκτώ χρόνια, στους Εβραίους. Εδώ γράφει μεταξύ 60 εώς 66 μ.Χ το Ευαγγέλιό του στην Αραμαϊκή γλώσσα, που το μετάφρασε ο ίδιος ή κάποιος άλλος Αποστολικός άνδρας αργότερα στα Ελληνικά. Σ΄αυτό περιλαμβάνονται οι αφηγήσεις γεγονότων της ζωής του Κυρίου αλλά και διδασκαλίες που χρησιμοποιούσε στις κατηχήσεις. Το Ευαγγέλιό του γράφτηκε, και είχε ως παραλήπτες τους Εβραίους που έγιναν Χριστιανοί. Σκοπός της συγγραφής του Ευαγγελίου ήταν να φανερώσει ότι ο Χριστός καταγόταν «εκ σπέρματος Δαυίδ», γι΄αυτό και αρχίζει την αφήγησή του με την γέννηση του Χριστού.
Η κλήση, την οποία ο Χριστός απηύθυνε στους μαθητές του και στον Ευαγγελιστή Ματθαίο είναι διαχρονική. Αφορά τον κάθε άνθρωπο προκειμένου να μεταμορφωθεί σε μια νέα εν Χριστώ πορεία. 

Οι άνθρωποι καλούνται να μιμηθούν τους Αγίους, να μιμηθούν τον σήμερα εορταζόμενο Άγιο προκειμένου να γίνουν δεχτικοί στην χάρη του Θεού.  Για τον Θεό δεν υπάρχουν αδιέξοδα. 
Και ο πιο αμαρτωλός έχει θέση στην Βασιλεία Του. Εναπόκειται στην ελευθερία του ανθρώπου, η αποδοχή της πρόσκλησης.  
Πρεσβυτέρου Πολύβιου Λαμπρινίδη.
Ου χρείαν έχουσιν οι ισχύοντες ιατρού, αλλ οἱ κακώς έχοντες. Πορευθέντες δε μάθετε τι εστιν.
Έλεον θέλω, και ου θυσίαν· ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλά

Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ’ ΛΟΥΚΑ Ευαγγελικό ανάγνωσμα: Λουκ. η’ 41 – 56 (9-11-2014)

Τα δυο θαύματα

 Νεοελληνική Απόδοση
Εκείνο τον καιρό, πλησίασε τον Ιησού κάποιος άνθρωπος που τον έλεγαν Ιάειρο και ήταν άρχοντας της συναγωγής. Αυτός έπεσε στα πόδια του Ιησού και τον παρακαλούσε να πάει στο σπίτι του, γιατί είχε μια μοναχοκόρη δώδεκα χρόνων, που ήταν ετοιμοθάνατη. Την ώρα που ο Ιησούς βάδιζε προς το σπίτι, τα πλήθη τον περιέβαλαν ασφυκτικά. 


Κάποια γυναίκα, που υπέφερε από αιμοραγία δώδεκα χρόνια και είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία στους γιατρούς, χωρίς κανένας να μπορέσει να την κάνει καλά, πήγε πίσω από τον Ιησού, άγγιξε την άκρη το ρούχου του, κι αμέσως η αιμορραγία της σταμάτησε. Τότε ο Ιησούς είπε: «Ποιος με άγγιξε;» Ενώ όλοι

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014

Αρχαγγέλων ΜΙΧΑΗΛ και ΓΑΒΡΙΗΛ

Χρόνια πολλά και ευλογημένα στους Εορτάζοντες.
Στις 8 Νοεμβρίου η εκκλησία μας τιμά τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και γενικά όλους τους αγγέλους.
Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Μιχαήλ, Γαβριήλ, Άγγελος, Σεραφείμ και Ταξιάρχης.
Φωτογραφία: Χρόνια πολλά και ευλογημένα στους Εορτάζοντες.
 
Στις 8 Νοεμβρίου η εκκλησία μας τιμά τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και γενικά όλους τους αγγέλους. 

Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Μιχαήλ, Γαβριήλ, Άγγελος, Σεραφείμ και Ταξιάρχης.

Ο αριθμός των αγγέλων είναι αναρίθμητος. 
Η Αγία Γραφή αναφέρει «μυριάδας αγγέλων» και «μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων».
 Μόνο τέσσερις αναφέρονται ονομαστικά.

 Πρόκειται για τους αρχαγγέλους και ταξιάρχες Μιχαήλ Γαβριήλ, Ραφαήλ και Ουριήλ. 
Σύμφωνα με τα έργα που αποδίδονται στον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, οι άγγελοι χωρίζονται σε τρεις τάξεις και εννέα τάγματα, ιεραρχικά διατεταγμένα:
• Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι
• Κυριότητες, Εξουσίες, Θρόνος
• Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι

Η Σύναξη (Πανήγυρη) των Αρχαγγέλων ΜΙΧΑΗΛ και ΓΑΒΡΙΗΛ και των λοιπών Ασωμάτων και Ουρανίων αγγελικών Ταγμάτων.

Κατά την Άγια Γραφή οι άγγελοι στέλνονται από το Θεό με μορφή ορατή (οι άγγελοι είναι αόρατα αγαθά πνεύματα κοντά στο Θεό) σε σπουδαίες ιστορικές περιστάσεις, που πρόκειται να εκδηλωθεί ή να εκτελεσθεί κάποια μεγάλη θεία θέληση. 

Τη σχέση, τώρα, που έχουν οι άγγελοι με το Θεό και τους ανθρώπους, καθώς και την αποστολή τους, βλέπουμε επίσης και μέσα στην Αγία Γραφή. Και ιδιαίτερα, αγαπητέ αναγνώστη, αν διαβάσεις τους Ψαλμούς 33, στίχ. 8 και 90, στίχ. 10-12, αλλά και στη Καινή Διαθήκη, Ματθ. ιη' στίχ. 10, καθώς επίσης και στην προς Εβραίους επιστολή, κεφ. α' στίχ. 14,
 όπου ο συγγραφέας αναφωνεί: "ουχί πάντες εισί λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν;". 

Δηλαδή, δεν είναι όλοι οι άγγελοι πνεύματα υπηρετικά, τα όποια ενεργούν όχι από δική τους πρωτοβουλία, αλλά αποστέλλονται από το Θεό για να υπηρετήσουν εκείνους που μέλλουν να κληρονομήσουν την αιώνια ζωή; 

Επικεφαλής δε των αγγελικών δυνάμεων είναι οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. 
Τον Μιχαήλ συναντάμε στην Παλαιά Διαθήκη, για παράδειγμα όταν ο Αβραάμ μέλλει να θυσιάσει τον Ισαάκ, στον Ιησού του Ναυή, στον Ηλία και άλλου. 
Τον Γαβριήλ συναντάμε στην Καινή Διαθήκη, όπως στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και άλλου. 

Ο Μιχαήλ και ο Γαβριήλ είναι οι πιο γνωστοί από τους αρχαγγέλους και Ταξιάρχες. Ο Μιχαήλ θεωρείται φύλακας άγγελος του ιουδαϊκού λαού και του Νέου Ισραήλ, δηλαδή του χριστιανισμού. Κατά την αποστασία του Σατανά, όταν ο Μιχαήλ είδε την πτώση του, κάλεσε τις ουράνιες δυνάμεις και αφού αναφώνησε το «πρόσχωμεν», ύμνησε με τους άλλους αγγέλους τον Θεό. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο ψυχοπομπός άγγελος, αυτός που παίρνει τις ψυχές των ανθρώπων.

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη να αναγγέλλει τον χρόνο του ερχομού του Μεσσία, ενώ στην Καινή Διαθήκη το όνομά του αναφέρεται μόνο στο Ευαγγέλιο του Λουκά, να προλέγει στον Ζαχαρία τη γέννηση του Ιωάννη του Πρόδρομου, να αναγγέλλει στην Παρθένο Μαρία τη γέννηση του Χριστού από αυτήν και να αποστέλλει τους ποιμένες τη νύχτα της γέννησης του Χριστού στη Βηθλεέμ, για να δουν και να προσκυνήσουν τον γεννηθέντα σωτήρα του κόσμου.

Στην μνήμη, λοιπόν, των αποστολών και του έργου που επιτελούν οι άγγελοι, η Εκκλησία μας όρισε τη γιορτή της 8ης Νοεμβρίου.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Των ουρανίων στρατιών Αρχιστράτηγοι, δυσωπούμεν υμάς ημείς οι ανάξιοι, ίνα ταις υμών δεήσεσι τειχίσητε ημάς, σκέπη των πτερύγων, της αΰλου υμών δόξης, φρουρούντες ημάς προσπίπτοντας, εκτενώς και βοώντας, εκ των κινδύνων λυτρώσασθε ημάς, ως Ταξίαρχοι, των άνω Δυνάμεων.

Κοντάκιον. Ήχος β’.
Αρχιστράτηγοι Θεού, λειτουργοί θείας δόξης, των ανθρώπων οδηγοί, και άρχηγοι Ασωμάτωv, το συμφέροv ημίv αιτήσασθε,                       και το μέγα έλεος, ως τωv Ασωμάτων Αρχιστράτηγοι. 

ΑΜΗΝ
Ο αριθμός των αγγέλων είναι αναρίθμητος.
Η Αγία Γραφή αναφέρει «μυριάδας αγγέλων» και «μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων».
Μόνο τέσσερις αναφέρονται ονομαστικά.

Πρόκειται για τους αρχαγγέλους και ταξιάρχες Μιχαήλ Γαβριήλ, Ραφαήλ και Ουριήλ.
Σύμφωνα με τα έργα που αποδίδονται στον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, οι άγγελοι χωρίζονται σε τρεις τάξεις και εννέα τάγματα, ιεραρχικά διατεταγμένα:
• Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι
• Κυριότητες, Εξουσίες, Θρόνος
• Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι

Η Σύναξη (Πανήγυρη) των Αρχαγγέλων ΜΙΧΑΗΛ και ΓΑΒΡΙΗΛ και των

Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014

Ο Πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος KΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκά 16, 19-31

Ο Πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος Κυριακή 2-Νοεμβρίου -2014

KΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκά 16, 19-31
Κάποιος άνθρωπος ήταν πλούσιος, φορούσε πολυτελή ρούχα και το τραπέζι του κάθε μέρα ήταν λαμπρό. Κάποιος φτωχός όμως, που τον έλεγαν Λάζαρο, ήταν πεσμένος κοντά στην πόρτα του σπιτιού του πλουσίου, γεμάτος πληγές. 

Φωτογραφία: Ο Πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος 

KΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Λουκά 16, 19-31 

(2-Νοεμβρίου -2014)

19 Άνθρωπος δε τις ήν πλούσιος, και ενεδιδύσκετο πορφύραν και βύσσον ευφραινόμενος καθ' ημέραν λαμπρώς. 20 πτωχός δε τις ήν ονόματι Λάζαρος, ός εβέβλητο προς τόν πυλώνα αυτού ηλκωμένος 21 και επιθυμών χορτασθήναι από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης του πλουσίου· αλλά και οι κύνες ερχόμενοι επέλειχον τα έλκη αυτού. 22 εγένετο δε αποθανείν τον πτωχόν καί απενεχθήναι αυτόν υπό των αγγέλων εις τον κόλπον Αβραάμ· απέθανε δε και ο πλούσιος και ετάφη. 23 και εν τω άδη επάρας τους οφθαλμούς αυτού, υπάρχων εν βασάνοις, ορά Αβραάμ από μακρόθεν καί Λάζαρον εν τοίς κόλποις αυτού. 24 και αυτός φωνήσας είπε· πάτερ Αβραάμ, ελέησόν με και πέμψον Λάζαρον ίνα βάψη το άκρον του δακτύλου αυτού ύδατος καί καταψύξη την γλώσσαν μου, ότι οδυνώμαι εν τή φλογί ταύτη. 25 είπε δε Αβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ότι απέλαβες σύ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου, και Λάζαρος ομοίως τα κακά· νύν δε ώδε παρακαλείται, σύ δε οδυνάσαι· 26 και επί πάσι τούτοις μεταξύ ημών και υμών χάσμα μέγα εστήρικται, όπως οι θέλοντες διαβήναι ένθεν πρός υμάς μή δύνωνται, μηδέ οι εκείθεν προς ημάς διαπερώσιν. 27 είπε δε· ερωτώ ούν σε, πάτερ, ίνα πέμψης αυτόν εις τόν οίκον του πατρός μου· 28 έχω γαρ πέντε αδελφούς· όπως διαμαρτύρηται αυτοίς, ίνα μη και αυτοί έλθωσιν εις τόν τόπον τούτον της βασάνου. 29 λέγει αυτώ Αβραάμ· έχουσι Μωϋσέα και τους προφήτας· ακουσάτωσαν αυτων. 30 ο δε είπεν· ουχί, πάτερ Αβραάμ, αλλ' εάν τις από νεκρών πορευθή πρός αυτούς, μετανοήσουσιν. 31 είπε δέ αυτώ· ει Μωϋσέως και των προφητών ουκ ακούουσιν, ουδὲ εάν τις εκ νεκρών αναστή πεισθήσονται.

Νεοελληνική Απόδοση

Κάποιος άνθρωπος ήταν πλούσιος, φορούσε πολυτελή ρούχα και το τραπέζι του κάθε μέρα ήταν λαμπρό. Κάποιος φτωχός όμως, που τον έλεγαν Λάζαρο, ήταν πεσμένος κοντά στην πόρτα του σπιτιού του πλουσίου, γεμάτος πληγές. Αυτός προσπαθούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου. Έρχονταν και τα σκυλιά και του έγλειφαν τις πληγές. Πέθανε ο φτωχός, και οι άγγελοι τον πήγαν κοντά στον Αβραάμ. Πέθανε κι ο πλούσιος και θάφτηκε. Στον άδη που ήταν και βασανιζόταν, σήκωσε τα μάτια του και είδε από μακριά τον Αβραάμ και κοντά του το Λάζαρο. Τότε φώναξε ο πλούσιος και είπε «πατέρα μου Αβραάμ, σπλαχνίσου με και στείλε το Λάζαρο να βρέξει με νερό την άκρη του δακτύλου του και να μου δροσίσει τη γλώσσα, γιατί υποφέρω μέσα σ’ αυτή τη φωτιά». Και ο Αβραάμ του απάντησε: «παιδί μου θυμήσου ότι εσύ απόλαυσες την ευτυχία στη ζωή σου, όπως και ο Λάζαρος τη δυστυχία. Τώρα όμως αυτός χαίρεται εδώ, κι εσύ υποφέρεις. Και εκτός απ’ όλα αυτά, υπάρχει ανάμεσά μας μεγάλο χάσμα, ώστε αυτοί που θέλουν να διαβούν από ‘δω σε εσάς, να μην μπορούν, ούτε οι από ‘κει να περάσουν σ’ εμάς». Είπε πάλι ο πλούσιος: «τότε σε παρακαλώ, πατέρα, στείλε τον στο σπίτι του πατέρα μου, να προειδοποιήσει τους πέντε αδερφούς μου, ώστε να μην έρθουν και αυτοί σ’ αυτό τον τόπο των βασάνων». Ο Αβραάμ του είπε: «έχουν τα λόγια του Μωυσή και των προφητών˙ ας υπακούσουν σ’ αυτά». Εκείνος τότε του είπε: «όχι πατέρα μου Αβραάμ˙ αν όμως κάποιος από τους νεκρούς πάει σε αυτούς, θα μετανοήσουν». Τότε είπε ο Αβραάμ: «αν δεν υπακούνε στα λόγια του Μωυσή και των προφητών, δε θα πειστούν ούτε και αν αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς»

Σχολιασμός

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή είναι παρμένη από το 16ο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν Ιερού Ευαγγελίου. Στους στίχους αυτούς αναπτύσσεται η παραβολή του Πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου.
«Πάτερ Αβραάμ, ελέησόν με, και πέμψον Λάζαρον ίνα βάψη το άκρον του δακτύλου αυτού ύδατος και καταψύξη την γλώσσαν μου». Ποιος είναι άραγε αυτός ο τόσο τραγικός άνθρωπος, που εκλιπαρεί για λίγες μόνο σταγόνες νερό; Μόνο αυτοί που βασανίζονται τόσο πολύ, εκλιπαρούν για κάτι τόσο λίγο, τόσο μικρό. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι άλλος από τον πλούσιο της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.
Ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος διακρινόταν για τα πολλά του λεφτά, το πολυτελές αρχοντικό, τα πανάκριβα ρούχα, τις πολυδάπανες δεξιώσεις. Ο ευαγγελιστής Λουκάς μας πληροφορεί πως «ενεδιδύσκετο πορφύραν και βύσσον». Το πρώτο ύφασμα ήταν βαμμένο στην κόκκινη βαφή των κοχυλιών και το δεύτερο ήταν φτιαγμένο με το πανάκριβο λινάρι, που προερχόταν από τη μακρινή Ινδία. Το χρόνο του τον διέθετε στα καθημερινά γλέντια και τις διασκεδάσεις, αφού σκοπός της ζωής του έγινε το ξέφρενο κυνήγι της ηδονής και των υλικών απολαύσεων.
Και όμως! Πολύ κοντά του, κάτω σχεδόν από τα πόδια του, εκτυλισσόταν ένα αληθινό δράμα. Στην αυλόπορτα του σπιτιού του, κείτεται ένας άρρωστος άνθρωπος, πληγωμένος, άστεγος, κουρελιάρης, σχεδόν ανάπηρος μιας και δεν μπορεί να διώξει τα αδέσποτα σκυλιά που γλείφουν τις πληγές του και επιτείνουν ακόμη περισσότερο το μαρτύριό του.
Ενώ λοιπόν ο πλούσιος «ευφραινόταν λαμπρώς», ο Λάζαρος « ήν επιθυμών χορτασθήναι από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης του πλουσίου». Δεν μας λέει ο ευαγγελιστής ότι χόρταινε με τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου, αλλά ότι θα επιθυμούσε να συνέβαινε κάτι τέτοιο. Άρα ούτε τα άχρηστα περισσεύματα δεν του τα δίνανε! Τα σκυλιά είχανε ίσως περισσότερο χατίρι παρά αυτός ο πολύπαθος άνθρωπος.
Κάποιος άλλος στη θέση του φτωχού Λαζάρου θα φθονούσε τον πλούσιο. Θα τα έβαζε ίσως και με τον ίδιο το Θεό: γιατί σ’ άλλους να δίνει ευμάρεια, και σ’ άλλους μόνο βάσανα; Τέτοιες όμως σκέψεις είναι εντελώς ξένες προς το Λάζαρο, που υπομένει με πολλή εγκαρτέρηση το σκληρό του μαρτύριο. Σηκώνει αγόγγυστα το βαρύ του σταυρό. Ζει μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής του αυτό, που χρόνια πριν αναφώνησε ο Ιώβ: «Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου, γυμνός και απελεύσομαι εκεί. Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας ( Ιώβ 1,21)». 
Ο Λάζαρος μέσα απ’ τις δοκιμασίες της φτώχειας, της αρρώστιας, της εγκατάλειψης, πραγματοποίησε το σκοπό της ύπαρξής του: πέτυχε την προσωπική του σωτηρία και λύτρωση. Έτσι λοιπόν, όταν πεθαίνει οδηγείται από πλήθος αγγέλων στην αγκαλιά του Αβραάμ και γίνεται πολίτης της Βασιλείας των Ουρανών. Αυτός είναι και ο λόγος που μνημονεύεται στο Ιερό Ευαγγέλιο με το όνομά του, ενώ ο πλούσιος, παρά τις τόσες γνωριμίες, το τόσο του κύρος μεταξύ των ανθρώπων, είναι ουσιαστικά τόσο ασήμαντος, ώστε να μην αναφέρεται καν το όνομά του.
Μέσα από το σημερινό Ευαγγέλιο, μπορούμε να παρατηρήσουμε πως η λανθασμένη διαχείριση του πλούτου αποβαίνει ολέθρια για τον άνθρωπο. Ο πλούσιος της παραβολής νόμισε ότι τα αγαθά που είχε ήταν απόλυτα δικά του, γι’ αυτό και τα κρατούσε τόσο εγωιστικά. «Απέλαβες σύ τα αγαθά σου εν τη ζωή σου», του απαντά ο πατριάρχης Αβραάμ, δηλώνοντας ευθέως και την αιτία της καταδίκης του. Τα πλούτη του έγιναν τείχη πανύψηλα, που τον εμπόδιζαν να επικοινωνεί με τους συνανθρώπους του και κατά συνέπεια με τον ίδιο τον Πλάστη του.
Η προσκόλληση στον πλούτο είναι σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος αποτέλεσμα της απιστίας (Κλίμακα, Λόγος 16, 2). Όταν ο Αββάς Ησαΐας ρωτήθηκε τι είναι φιλαργυρία, αποκρίθηκε : «Το να μην έχεις εμπιστοσύνη στο Θεό ότι φροντίζει για σένα, να έχεις χάσει τις ελπίδες για την εκπλήρωση των υποσχέσεών Του και να έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου» ( Γεροντικό, Αββάς Ησαΐας 8). Η φιλαργυρία γίνεται «ρίζα πάντων των κακών» ( Α΄ Τιμ. 6, 10) και απ’ αυτή τρέφονται οι αναρίθμητες παραφυάδες των άλλων παθών, όπως της φιληδονίας, της σκληροκαρδίας και της αλαζονείας.
Μήπως όσα προαναφέρθηκαν σημαίνουν πως όσοι κατέχουν χρήματα πολλά ή περιουσία είναι εκ προοιμίου καταδικασμένοι για το «πύρ το εξώτερον»; Όχι βέβαια!  Ο ίδιος ο Αβραάμ, που αναφέρεται στην παραβολή, είχε πλούτο πολύ, αλλά τον διαχειρίστηκε σωστά με την απλοχεριά και τη φιλοξενία του, όχι μόνο σε γνωστούς αλλά και αγνώστους (βλ. Γένεση 18, 1-15). Το ίδιο έπραξαν τόσοι άλλοι, όπως ο Λώτ, ο Ιώβ, η Δορκά κ.α. Δεν θεώρησαν τον εαυτό τους ιδιοκτήτη, αλλά μόνο διαχειριστή ξένης περιουσίας που ο Κύριος τους εμπιστεύτηκε.
Στις μέρες μας παρατηρούμε πως πολλές οικογένειες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, εξαιτίας της κρίσης που έχει επηρεάσει την παγκόσμια οικονομία και των απολύσεων ή των τραγικών μειώσεων του ημερομισθίου που αυτή συνεπάγεται. Στη διπλανή μας πόρτα ίσως κάποιοι βιώνουν το δράμα του Λαζάρου. Ας μη μιμηθούμε τον πλούσιο της παραβολής. Ας προσπαθήσουμε, έστω και στο ελάχιστο, να μοιραστούμε μαζί τους ό,τι ο Θεός μας εμπιστεύθηκε. Και αυτό ας το κάνουμε με χαρά: «ιλαρόν γαρ δότην αγαπά ο Θεός (Β΄ Κορ. 9,7)».
Αυτός προσπαθούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου. Έρχονταν και τα σκυλιά και του έγλειφαν τις πληγές. 
Πέθανε ο φτωχός, και οι...

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

Το Ευαγγέλιο Κατά Ματθαίον (γ΄ 13-17)

Τῷ καιρῷ εκείνω, παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ. Ὁ δὲ ᾿Ιωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων· ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με; Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· ἄφες ἄρτι· οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην· τότε ἀφίησιν αὐτόν· καὶ βαπτισθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἀνέβη εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.


Απόδοση στη νεοελληνική:

Τον καιρό εκείνο, έρχεται ο Ιησούς από την Γαλιλαίαν εις τον Ιορδάνην προς τον Ιωάννην για να

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα Ο Πρόδρομος Ιωάννης

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα Μαρκ. α΄ 1-8.

1 ΑΡΧΗ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. 
2 Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου· 
3 φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ, 
4 ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. 
5 και ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. 
6 ἦν δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον. 
7 καὶ ἐκήρυσσε λέγων· ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. 
8 ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ

Κυριακή προ των Φώτων
Μαρκ. α΄ 1-8
Ο Πρόδρομος Ιωάννης
2 Ιανουαρίου 2011




ΚΑΡΠΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΩΣ ΠΑΘΗ
ΕΓΩΙΣΜΟΣ




Αγάπη
Φόβος

Προπέτεια
Χαρά
Θυμός

Περιαυτολογία
Ειρήνη
Στεναχώρια

Έπαινος περιβάλλοντος
Μακροθυμία
Αντιλογία

Δικαιολογία
Χρηστότης
Πονηρία

Παράπονο
Αγαθοσύνη
Υλοφροσυνη
Επιδεικτικότητα
Πίστις
Άγνοια λόγου

Ευθιξία
Πραότης



Εγκρατια