Θεοί ἐστε και υιοί Υψίστου πάντες

Ἡ ένωσή μας με τον Θεό. Ὁ Χριστός βεβαίωσε: «Ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν. Ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὸν καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι. Μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν».
Πώς όμως μένουμε ἐμεῖς στον Χριστό κι’ Αυτός σε μας

θεοί ἐστε και υἱοί Ὑψίστου πάντες
Ἡ ένωσή μας με τον Θεό.

Ὁ Θεός είναι φως, και δίνει τη λαμπρότητά Του σ΄ εκείνους πού καθαρίζουν τη σβησμένη λαμπάδα τής ψυχής τους κι’ ενώνονται μὲ τὸ «Θεῖον πῦρ».

Θαύμα παράδοξο! Ὁ άνθρωπος να ενώνεται μὲ τον Θεό όχι μόνο πνευματικά, αλλά και σωματικά. Άνθρωπος και Θεός να γίνονται ένα, όπως ένα είναι και τὸ ζωντανό ανθρώπινο σώμα μὲ την ψυχή. Μὲ την ἕνωση αὐτή ὁ ἄνθρωπος γίνεται

Διδακτική διήγηση για όσους «σκοτώνουν» τον πολύτιμο χρόνο τους

Ζούσε στους πρώτους αιώνας ένας μοναχός, ό οποίος όσες φορές τον ερωτούσε ό Ηγούμενος του «Πώς πηγαίνει; στην υγεία σου, αδελφέ;».

Αυτός πάντοτε παραπονιόταν ότι ήταν κατάκοπος από την πολλή εργασία. Ακούγοντας καθημερινώς ό Ηγούμενος το ίδιο παράπονο ερώτησε κάποια ημέρα τον Μοναχό: «Τι είδους εργασία κάμνεις και κοπιάζεις τόσον πολύ, αδελφέ;»
Και ό Μοναχός απάντησε: Άγιε Ηγούμενε έχω τόσες εργασίες κάθε ημέρα και νύκτα, ώστε οί δυνάμεις μου δεν θα έφθαναν γι' αυτές, εάν ό Θεός δεν με βοηθούσε:
 
Πρώτον, έχω δύο γεράκια, τα οποία προσπαθώ να κρατώ δέσμια και να τα εξημερώνω.
Δεύτερον, έχω δύο λαγούς, τους οποίους φυλάγω για να μη φύγουν.
Τρίτον, έχω δύο βόδια, τα οποία επιβλέπω για να εργάζονται.
Τέταρτον, έχω ένα λύκο τον οποίον προσέχω δια να μη βλάψει κανένα.
Πέμπτον, έχω ένα λιοντάρι, το οποίο προσπαθώ να κατανικήσω, και
Έκτον, έχω ένα ασθενή, τον οποίον πρέπει πάντοτε να τον περιποιούμαι.

Ό Ηγούμενος αφού άκουσε αυτά γέλασε λίγο και είπε στον Μοναχό: Αυτά. παιδί μου, δεν

Περί εσχάτων καί Aντιχρίστου

 Κατά τίς έσχατες ημέρες μας, Θά παρουσιασθούν πολλοί αλλόθρησκοι κι αιρετικοί γιά νά μας πούνε πώς, όποιος επιμένει στήν μοναδικότητα της Oορθοδοξίας καί στήν αλήθεια της Aγίας Γραφής, δέν είναι στά καλά του αφού αντιτίθεται στό βασικό αίτημα της Nέας εποχής περί παγκοσμιοποιήσεως (=ισοπεδώσεως) ακόμη καί στίς θρησκείες. 

Γι΄ αυτό θά προβούνε σέ μία πράξη «ύψιστης αγάπης», όπως την χαρακτηρίζουνε, να μας αφαιρέσουνε τή ζωή· θά συμβεί καί αυτό, αν

Ἀποφθεγματικοὶ Λόγοι

Γέρων Ἱερώνυμος τῆς Αἰγίνης - Ἀποφθεγματικοὶ Λόγοι

--------------------------------------------------------------------------------

Ἡ ἐξομολόγησις ξανά δι’ ὅ,τι ἐξομολογήθης, εἶναι ἀπιστία εἰς τὸ μυστήριον.

Κάθε πότε κοινωνεῖτε, κάθε πότε διψάει ? ψυχή σας; Ἂν δὲν σᾶς ἔλθουν πάντως δάκρυα, νὰ μὴν κοινωνεῖτε. Κάθε δέκα πέντε ἡμέρας, καλό εἶναι. Αὐτὸ ὅμως θὰ τὸ κανονίσει ὁ πνευματικός σας.

Μὴ λέτε πολλά. Κρατῆστε τὴν γλώσσαν. Ἀγαπῆστε τὴν σιωπήν. Ἂν τὴν συνηθίσετε, μετὰ δὲν θὰ θέλετε νὰ ὁμιλῆτε. Τόσον εἶναι ὄμορφη ἡ σιωπή.

Ἀγαπῆστε καὶ τὴν προσευχή. Ἕνας ἔκαμε προσευχὴ ὅλη τὴν νύχτα. Τὰ λόγια τῆς προσευχῆς τοῦ ἔρχονταν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο χωρὶς δυσκολία.

Νὰ ἔχετε χαράν! Ἡ χαρά καὶ ἡ λύπη ἂς σᾶς εἶναι φιλοξενούμενες, ὄχι ὅμως ἡ ἀπελπισία. Τῆς ἀπελπισίας νὰ τῆς κλείνετε τὴν πόρτα! Ὁ Χριστιανὸς δὲν πρέπει οὔτε δειλὸς νὰ εἶναι, οὔτε ἀπελπισία νὰ ἔχει.

Οἱ ἄλλοι ὅ,τι γράμματα ξεύρουν, αὐτὰ καὶ σοῦ λένε. Τὰ δικά τους ζοῦν, τὰ δικά τους ξεύρουν, αὐτά σου λένε. Τὰ δικά σου δὲν τὰ ζοῦν, δὲν τὰ ξεύρουν, δὲν τὰ ἀγαποῦν! Πὼς λοιπὸν ἀφοῦ δὲν γνωρίζουν τὴ γλώσσα σου θέλεις νὰ σοῦ μιλήσουν!

Μὴ θυμώνετε. Θὰ σᾶς εἰρωνευθοῦν, θὰ ὑποφέρετε. Ἐσεῖς μὴ φοβάσθε. Σᾶς προσφέρουν δηλ. πιπέρι, νὰ δίδετε ζάχαρη. Ἐγὼ πιπέρι δὲν ἔχω νὰ σκέπτεσθε, ζάχαρη ἔχω, ζάχαρη δίδω.

Ἀδιαλείπτως Προσεύχεστε

Ἱερὰ Μονὴ Κουτλουμουσίου - Πνευματικά Μελετήματα, 

 Ἀδιαλείπτως Προσεύχεστε

[01] [02] [03] [04] [05] [06] [07] [08] [09] [10]
[11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20]
[21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

Μὲ τὴν προσευχή μιλάει ὁ ἄνθρωπος ἄμεσα μὲ τὸν Θεό.

Μὲ τὴν προσευχή ὁ ἄνθρωπος γίνεται παιδί τοῦ Θεού!

Μὲ τὴν προσευχή ξεπερνιούνται τὰ ἐμπόδια τοῦ βίου τούτου, δηλαδή οἱ θλίψεις, οἱ στενοχώριες, τὰ βάσανα, οἱ δυστυχίες, οἱ στερήσεις, οἱ μηχανορραφίες, οἱ ραδιουργίες, οἱ καταλαλιές και οἱ συκοφαντίες.

Μὲ τὴν προσευχή συντρίβονται τὰ βέλη τῶν ὁρατῶν και ἀοράτων ἐχθρῶν.

Προσεύχου, λοιπόν, ἀδελφέ μου, μὲ τὸ στόμα, ὥσπου νὰ σὲ φωτίσει ἡ Θ. Χάρη νὰ προσεύχεσαι καὶ μὲ τὴν καρδιά σου. 

Τότε θὰ συντελεσθεί μέσα σου μὲ θαυματουργικό τρόπο ἑορτὴ καὶ πανήγυρη καὶ δὲ θὰ προσεύχεσαι πιὰ μὲ τὸ στόμα ἀλλὰ μὲ τὴν καρδιά. 

Σὲ κάθε σου ἐργασία ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ, ἂς προηγεῖται ἡ προσευχή! 

Αὐτὴ ἂς κυβερνάει ὅλες σου τὶς πράξεις! 

Αὐτὴ γεννάει τὴ μετάνοια και τὸ δάκρυ! 

Αὐτὴ προχωρεῖ ὡς τὰ μύχια τῶν λογισμῶν μας. 

Αὐτὴ εἶναι ἡ γεννήτρια τῆς Θείας Ἀγάπης! 

Αὐτὴ καθαρίζει τὸ λογιστικό της ψυχῆς. 

Αὐτὴ ἐξαγνίζει τοὺς Ἀγγέλους καὶ τοὺς Ἁγίους!… 

Αὐτὴ φυλάγει καθαρό τὸ ἐπιθυμητικὸ τῆς ψυχῆς μὲ τὸ νὰ βρίσκεται μπροστά στο Θεό, νὰ ὁμιλεῖ καὶ νὰ προσκολλᾶται σ᾿ Αὐτὸν μ᾿ ὅλη της τὴν ἐπιθυμία. 

Γιατὶ καθένας ποὺ ἀγαπάει καὶ φοβᾶται τὸ Θεὸ εἶναι ἀδύνατο νὰ μὴ σκέπτεται ταπεινά, εἶναι ἀδύνατο νὰ κυβερνᾶται ἀπὸ τὸ θυμό. 

Γι᾿ αὐτὸ και λέμε πὼς ἡ ὁσία ταπείνωση καθαρίζει τὴν ψυχή.